Effectieve jeugdzorg? Ordeningsmodel modulen een must Een voorstel ter overweging
Auteur: Mirte Loeffen, Herma Ooms en Harm Wijgergangs
Jaartal: 2005
Bestelwijze: publicatie gratis te downloaden onderaan het artikel
Inleiding
De jeugdhulpverlening lijdt aan rigide regelzucht, verkokering, versnippering en gebrek aan onderlinge samenwerking. Ouders met een probleemkind moeten soms meer dan tien keer hetzelfde verhaal aan verschillende instanties vertellen. Het zorgaanbod is zó beschreven, dat het ontoegankelijk en onbegrijpelijk is. (…..) Het is het resultaat van hoorzittingen met jongeren, (pleeg-)ouders en vertegenwoordigers van 35 instellingen in de jeugdhulpverlening. De grote hoeveelheid hulpverleners veroorzaakt verwarring en is belastend. Bijkomend probleem is dat de organisaties hun dossiers elk op eigen wijze registreren. De gebrekkige communicatie maakt de jeugdzorg tot een doolhof zonder uitweg. Vooral allochtone jongeren en minder mondige ouders en kinderen lopen de geschikte zorg mis. De hulpsector herkent de klacht niet, stelt de commissie. Welke hulp een jongere met problemen uiteindelijk krijgt, hangt volgens de commissie af van toevalligheden. Jongeren met een meervoudige problematiek worden voortdurend doorverwezen, terwijl zij juist snelle hulp nodig hebben. Met jongeren die in aanmerking komen voor crisisopvang wordt rondgeshopt, omdat ze maximaal zes weken op een opvangplek mogen blijven. De hulpverlening heeft zich veel te veel op steeds gespecialiseerder aanbod gericht, terwijl niet is gekeken naar de vraag (Kooijmans in de Stentor, 13 november 2003).
